X

بخش بالایی وب سایت شمامل ، جستجو ، منوی اصلی و هدر

نشان ایران

بخش میانی

محتوی نوشتاری

یین و یانگ در تای چی چی کونگ

 

 

 

 جدایی ناپذیری، نفوذ درونی و پویایی یین و یانگ سمبل تای چی است، سمبل تای چی در حرکات تجلی می یابد. سمبل تای چی نشانگر حرکات است، یانگ، یین را می راند و یین در یانگ غرق می شود. کاراکتر باستانی چینی از یین و یانگ و از دو نیمۀ تاریک و روشن کوهستان مایه گرفته است. ماهیت آن متفاوت است، قسمت یانگ، گرم، روشن و خشک است و برعکس قسمت یین سرد، تاریک و مرطوب است.

 

به هر صورت این یک  سمبل است و ماهیت یین و یانگ غیر قابل ارزش گذاری است و فقط در رقص زندگی قابل بیان می گردد.

تغییرات یین و یانگ متوازن کنندۀ طیعت است. شب به دنبال روز می آید، ماه به دنبال خورشید و زمستان به دنبال تابستان. وقتی که زمستان بسیار سد می شود می دانیم که باید انتظار بهاری گرم را داشته باشیم. وقتی که تابستان بسیار گرم است منتظر پاییزی خنک هستیم.

در تای چی چی کونگ هم به همین صورت مفهوم یین و یانگ در واقعیات فیزیکی وجود دارد. تای چی نوعی از بیان خودآگاه یین و یانگ است. حرکات معین، بیشتر کاراکتر یین را دارند و حرکات دیگر بیشتر یانگ هستند. نشانگرهای فیزیکی مشخص یین و یانگ عبارتند از :

یین

یانگ

زمین

دم

غرق در انرژی شدن

فرو رفتن

پایین آمدن

جمع شدن

غروب کردن

خم شدن

منقبض شدن

سکون

مغلوب

نرمش

پایین

داخل شدن

داخل

نرم

دفاع

آسمان

بازدم

خالی از انرژی شدن

بالا آمدن

پیش رفتن

باز شدن

طلوع کردن

صاف شدن

منبسط شدن

حرکت

غالب

استحکام

بالا

خارج شدن

بیرون

سفت

حمله

همانطور که از سمبل تای چی بر می آید، هر حرکت در تای چی چی کونگ آمیخته ای از یین و یانگ است. هر چه یانگ بیشتر باشد یین کمتر و هر چه یین بیشتر باشدیانگ کمتر است.

سکانس های حرکات تای چی از نظر زمانی با تغییرات پیوسته یین و یانگ هماهنگ است.

از آنجا که اندازه و مقیاس یین و یانگ دائماً در تغییر است، ما حرکات را به صورتی بیان می کنیم تا با هدفی که به سوی آن می رویم هماهنگی داشته باشد. بیان تغییراتی که در جملۀ گذشته گفتیم می تواند به این صورت تداعی شود : از بیشترین یین به یین کمتر و سپس به یانگ کمتر که به بیشترین یانگ می رسد و آن هم به یانگ کمتر و بعد به یین کمتر و نهایتاً به بیشترین یین. این چرخه در فرم تای چی چی کونگ تکرار می گردد.

رهاسازی و تحرک

رهاسازی کلیدی است که می توان یین و یانگ را تشخیص داد. رهاسازی پایه و اساس تحرک است. همچنین در جذب چی نقش مهمی دارد. لبخند زدن، همانطور که در لبخند درونی یاد داده شده، تکنیک بسیار مهم رهاسازی است. نکتۀ مهم این است که فرم تای چی چی کونگ را با لبخند شروع کرده و این لبخند را در طی زمان انجام آن حفظ کنیم. لبخند از چشم ها شروع شد و بر همه جای صورت ادامه پیدا می کند و کناره های لبها را کمی بالا می کشد. سپس لبخند به ارگانها رهبری شده و خصوصاً به قلب و کلیه ها می رود.

لبخند زدن به باز دشن زانوها کمک می کند که نتیجل ان حرکت آزادانه تر است.

لبخند زدن به عضلات باعث رهاشدگی آنها و عدم چسبندگی آنها به استخوان می شود که در نتیجۀ آن جریان چی راحت تر و روان تر می شود. لبخند زدن به استخوان باعث انرژی در آن می شود. هدف غایی تای چی چی کونگ این است که از ذهن برای جذب، تغییر و جهت دادن چی استفاده کنیم. لبخند درونی زمینه ای برای نیل به این مقصود را فراهم می سازد. (شکل زیر)

زمین و آسمان

بهتر است، تصور درخت را که در ابتدای فرم تای چی چی کونگ بحث شد به یاد بیاوریم، زیرا بهترین حالت جذب انرژی را نشان می دهد. ریشه ها کاملاً به درون زمین فرو رفته اند تا نیروی زمین را جذب کنند، تنه کاملاً صاف است تا نیروی آسمانی را جذب نماید و برگ ها پراکنده اند تا نیروی کیهانی را جذب کنند.

برای اثرگذاری فرم تای چی چی کونگ کمی ساکروم را به داخل ببرید تا با ستون فقرات موزون شود و نیرو در ناحیۀ کمری قابل حل گردد. این حرکت باعث چسبیدن 9 نقطه کف پا به زمین است. به نرمی و تدریجاً پاها را به زمین بچسبانید تا احساس کنید که نیرو به مچ پا و سپس به لگن و ستون فقرات می رسد حرکت جوشان چشمه های انرژی زمین را در حالی که به نقطۀ چشمه های جوشان در میان پا می رسد حس کنید و سپس از پاها بالا آمده و در نقطۀ دنبالچه به ستون فقرات می رسد.

انرژی زمین باعث یک حرکت موجی در ستون فقرات می گردد. وقتی که انرژی به کتف ها برسد، چی باعث می شود که بازوان در حد شانه بالا بیایند. وقتی که قفسۀ سینه پایین رفته و چانه به داخل کشیده شود انرژی حرکتی را از طریق مهره های گردنی به سوی فرق سر ادامه می دهد، و وقتی فرق سر که بالاترین نقطه است به بالا کشیده شود ارتباطی با انرژی آسمانی و انرژی زمینی برقرار می شود. حالت کشیدگی احساس می شود که گویی تمام ساختمان اسکلتی بدن از بالا آویزان است.

در طی انجام فرم، ارتباط این سه نیرو را حفظ کنید. احساس ریشه دوانی در زمین و هم زمانی کشیدگی به سمت آسمان را فراموش نکنید. انگشتان باز هستند به آرامی حرکت می کنند، همانند برگ هایی با نسیم که به جنبش درمی آیند، و شما نیروی کیهانی را احساس می کنید. نیروی کیهانی همچون اقیانوسی از چی در اطراف شما احساس می گردد.

انرژی در حین حرکت جذب می گردد. روند خالی شدن که به عنوان یین است باعث به وجود آمدن فضای بیشتری که برایپر شدن است، می گردد. تنفس نمونه ای از این روند است. انتهای دم، یین کامل در خارج بدن است.

در این مرحله درون ریه ها کاملاً یانگ است و کاملاً باز شده اند. در حالی که هوای یانگ به خارج می رود، بیرون بدن بیشتر یانگ می گردد در حالی که درون که خالی می شود تبدیل به یین می شود که باعث بالا رفتن پتانسیل برای جذب هوا می گردد. به نرمی انرژی را با کف دستان جذب کنید. نرمشی که همانند کشیدن یک نخ ابریشمی باشد.

نیروی زمین خنک است و وارد یین ترین قسمت بدن یعنی پاها می شود. انرژی آسمانی گرم است و وارد یانگ ترین قسمت بدن یعنی سر می شود. رطوبت بین این دو مسئولیت هماهنگ سازی بین آنها را دارد.

همان طور که انرژی های یین و یانگ وارد بدن شده و با هم مخلوط می شوند و در تان تین به هم می پیوندند، مقدار زیادی چی قابل استفاده به وجود می آید که می تواند تمام وجود را با چرخش در مدار عالم صغیر تغذیه نماید.

خالی شدن و پر شدن در پاها

یکی از مهمترین حلات یین و یانگ در تای چی چی کونگ آگاهی از پر شدن و خالی شدن است. در طی انجام حرکات، وزن را بین پاهای راست و چپ به جلو و عقب می اندازید. پایی که وزن را تحمل می کند اصطلاحاً پای پر نامیده می شود. که بیشتر یانگ و یا پای محرک است چون بیشتر کار را در جابه جایی وزن متحمل میشود. و همین طور پای خالی پایی است که وزن کمتری را متحمل می شود و یا اصلاً وزنی بر روی آن نیست. بیشتر رها شده است، یین است و خالی از کشیدگی .

این قانون را در ذهن بسپارید : هیچ چیز تنها یین و یا تنها یانگ نیست یانگ همیشه مقداری یین دارد و یین همیشه دارای مقادیری یانگ است. بنابراین پر یا خالی بودن پا به غالب بودن یین و یا یانگ اطلاق می گردد. برای مثال پر بودن پا به میزان 99-51 درصد یانگ اطلاق می شود در حالی که وقتی یانگ مغلوب است به معنای 49-1 درصد است.

وقتی شروع به حرکت می کنید باید به روشنی، یین و یانگ را تشخیص دهید. پای پر، پای قوی است و در حالی که انرژی ذخیره شده را آزاد می کند همانند کمانی است که پیکانی را رها می سازد. وقتی که پای پر را آزاد می کنید، خالی می گردد و یین می شود و دوباره وزن بدن را تحمل کرده و دوباره به یانگ یا پر تبدیل می شود. تائوته چینگ این مطلب را بدین صورت بیان می کند: «چیزی که می باید کشیده شود خم بوده است و چیزی که باید پر شود خالی بوده است.»

خالی بودن و پر بودن در دستان

دستان نیز بین پر بودن و خالی بودن کماکان به همان روش در تغییرند. همیشه یک دست غالب و اساس است، در حالی که دست دیگر پیر و مغلوب، همیشه  دست پر برخلاف پای پر است. به طور مثال وقتی وزن بیشتر روی پای چپ قرار دارد، دست راست، دست پر است. (شکل مقابل)

تعارض عملی

در طی هر حرکتی پر و خالی بودن تغییر می کند. برای مثال در حرکت فشار دادن (Push) (در فرم سمت دست چپ) بیشتر پای راست جلو است و وزن روی آن است. وقتی که وزن را به پای چپ منتقل می کنیم دست راست دست غالب می شود و باید به دست چپ بیشتر رها شده و نقش دریافتی و حمایتی بیشتری داشته باشد. وقتی به جلو حرکت می کنید دست راست در ابتدای حرکت غالب شده ولی به مجرد اینکه پای راست در معرض وزن بدن قرار می گید، دست راست حالت رهاشدگی بیشتری می گیرد، چرا که دست چپ غالب می گردد.

این حالت را می توان به صورت پرتاب کننده راست دست بیس بال در نظر گرفت. او ابتدا برای جمع کردن انرژی وزن را به پای راست منتقل کرده و آن را بالا برده و در هوا می چرخاند. سپس وزن را به جلو به پای چپ منتقل کرده و توپ را پرتاب می کند.

مثال دیگر چگونگی چرخش دست، در راه رفتن و دویدن است. وقتی یک پا جلو می آید دست مخالف به جلو می آید. این تعارض عملی در تای چی چی کونگ برای هماهنگ سازی بالا و پایین و چپ و راست به کار می رود.

تعارض عملی یک تکنیک بزرگ در بالانس یین و یانگ در تای چی است.

از اشتباه بی وزنی دوگانه جلوگیری کردن

وقتی قادر به افتراق بین یین و یانگ و خالی بودن و پر بودن نباشید به این حالت بی وزنی دوگانه اطلاق می گردد. بی وزنی دو گانه به چندین حالت می تواند پیش آید. اولین حالت این است که هر دو دست سعی کنند که همزمان یانگ باشند و یا وزن به طور مساوی هم زمان روی هر دو پا قرار گیرد. (در طی انجام حرکات مرکزی این یک اشتباه است. در طی حرکات باز شدن این اشتباه نیست در حالی که یین و یانگ را به صورت بالا و پایین و انقباض و انبساط در نظر بگیرید.) وقتی که وزن به صورت 50-50 بین هر دو پا باشد، حرکت از یک سو به سوی دیگر مشکل است. خیلی از افراد این حالت را در ورزش هایی مثل تنیس یا ورزش های راکتی دیگر وقتی که اصطلاحاً به صافی کف پا تعبیر می شود تجربه کرده اند که قادر به پاسخ گویی سریع نیستند.

حالت دومی که این حالت بی وزنی دو گانه روی می دهد، هنگامی است که در یک سمت بدن هم قسمت بالا و هم قسمت پایین بدن با هم یانگ و یا یین باشند. در همان مثال پرتاب کننده بیس بال هیچ گاه نمی بینید که پای راست یک پرتاب کننده راست دست در هنگام پرتاب جلو باشد. امتحان کنید تا ببینید چقدر مشکل است. برای جلوگیری از این حالت بی وزنی دوگانه سعی کنید که همیشه وقتی نیرو را در دست راست می خواهید، وزن بدن به پای چپ باشد و پای راست همیشه باید خالی باشد. پیروی از این قانون یین و یانگ باعث می شود که تمرینات تای چی شما متوازن گردد.

خم شدن و راست شدن

خم شدن یین راست و راست شدن یانگ، وقتی که خم می شویم دست ها، پاها و ستون فقرات در حال جمع کردن انرژی هستند و وقتی صاف می شویم انرژی جمع شدن آزاد می شود. یک سخن قدیمی تای چی می گوید : جمع کردن انرژی همچون خمیدگی یک کمان است و آزادسازی آن زمانی است که پیکان رها می شود. به همین دلیل به دستان، پاها و ستون فقرات، کمان سه گانه تای چی می گویند. اگر میخواهید پیکان را به دوردست بفرستید باید کمان را ابتدا خم کنید. مبتدیان معمولاً در ابتدا از خم کردن زانوان در هنگام جلو و عقب رفتن خودداری می کنند. به همین دلیل حرکات آنان از نیروی کافی برخوردار نیست. خم شدن زیاد نیز می تواند ساختار فرد را به هم بریزد. پس مهم است که نه خیلی زیاد و نه خیلی کم خم شود.

به همین صورت کشیدکی زیاد نیز باعث سفتی و یا صافی زیاد می شود. در تای چی چی کونگ معمولاً به مفاصل دروازه های انرژی گفته می شود به همین دلیل هنگامی که دستان و پاها را صاف می کنید هیچ گاه نباید آنها را قفل کنید بلکه همیشه باید آنها را کمی خمیده نگاه دارید تا این دروازه های انرژی باز باشند. به این صورت چی و خون اجازه می یابند که آزادانه در طول اندام ها حرکت کرده و به تمام نقاط بدن جریان یابند. (شکل 35)

ذهن و جسم داخلی و بیرونی را هماهنگ سازید

قانون دیگر در چرخش انرژی این است که نیروی زندگی در توجه به ذهن، چشم و قلب باشد. سخنی در تای چی هست که می گوید : «تسلط ذهن جریان چی را هدایت می کند و چی به دنبال آن جسم هدایت می کند. پس اگر ذهن در نظر دارد که بازوی راست پایین بیاید، نیروی زندگی به حرکت آن بازو کمک می کند.»

در تای چی می گویند: «از تسلط ذهن استفاده کنید نه قدرت  عضلانی»، با استفاده از ذهن، چشم و قلب برای حرکت چی، فرد با حداقل تلاش حرکت می کند. در تای چی فرد یاد می گیرد که با میزان مناسب انرژی حرکت کند نه زیاد و نه کم، نه زود و نه دیر.

در تای چی اصول اصلی این است که حرکات موزون و به دنبال هم باشد، همۀ اعضاء بدن با یکدیگر و هماهنگ عمل کنند. این هماهنگی در جسم باعث خوش حالتی و در ذهن باعث توازن عواطف و ثبات شخصیت می شود و این چیزی است که ما به آن اسنجام می گوییم. اسنجام کلمه ای است که کمتر در زبان روزمره به کار می رود و ان به جهت عدم توازن ذهنی و ساختاری عاطفی است که باعث کمبود اسنجام می شود.

به دست آوردن یک ساختار منسجم روندی است که چند سطح دارد. مهمترین سطح پایه، جریان انرژی در بدن است. اگر نیروی زندگی قادر نباشد که به درستی جریان پیدا کند نتیجه این می شود که قسمت هایی از بدن انرژی زیاد و قسمت هایی انرژی کم دریافت می کنند. این حالت بر طرز فکر ما، عواطف ما، و طرز حرکت ما اثر می گذارد.

همانطور که قبلاً اشاره شد وضعیت ذهنی و عاطفی بر ساختار فیزیکی بدن اثر می گذارد. عواطف منفی از حرکت جلوگیری می کند. در طی زمان، عواطف شروع به جمع شدن در عضلات، ارگان ها و بافت ها می کنند که باعث سختی و جلوگیری از حرکات می شود. مدار عالم صغیر این بندها را آزاد کرده و باعث جریان دوباره انرژی می شود.

بدون توازن ذهنی و ثبات عاطفی هنرجوی تای چی تلاش بیهوده ای در حرکت می کند. بدون کمک مراقبه شاید سال ها طول بکشد که تمرین تای چی وضعیت توازن ذهنی و عاطفی و اثر فیزیکی آن بر روی منسجم شدن را به وجود آورد.

عواطفی مانند خوشی، عصبانیت، ترس، ناراحتی، دل نگرانی، عشق و اعتماد و غیره مهمترین و قوی ترین انواع انرژی هستند که به طور معمول تجربه می شوند. قدرت ارائه کامل عواطف در فردی خواهد بود که شخصیتی منسجم و فعال داشته باشد.

در عین حال فرد نباید در حالت ترحم عواطف هم باشد. چی کونگ با تلفیق پنج عنصر، قوی ترین روش در تنظیم عواطف و بازیافت هر گونه انرژی جانبی در توازن انرژی و نیروی زندگی است. یک هنرجوی تای چی به طور کامل عواطف را تجربه کرده و اجازه می دهد در طول مدتی که به پایان می رسد، جریان پیدا کنند. تمرین مداوم چی کونگ و تلفیق پنج عنصر در نهایت باعث انسجام عاطفی، شخصیتی محکم و ثبات درونی می گردد.

در طی تمرین تای چی این وضعیت عاظفی به صورت حرکات منسجمی که از درون نشأت می گیرند بیان می شود. هر حرکت، تلفیقی از ذهن، جسم و روان است که همراه حرکت می کنند.

نیروی زندگی در بدن از طریق نصف النهارها چرخش می کند. پیش زمینه حرکت نیروی زندگی باز کردن کانال ها است. بار دیگر، پیش زمینه داشتن در چی کونگ، باعث یک زیر سازی محکم در رسیدن به این سطح تای چی می شود. یکی از نتایجی که نیروی زندگی باعث آن می شود این است که چی همچون یک رودخانه جریان پیدا می کند. این حالت باعث این می شود که هنرجو بدون از دست دادن ریتم، حرکات را به آرامی و به دنبال هم انجام دهد.

 

 

اصول اساسی تای چی چی کنگ تای چی چی کونگ

تای چی چی کونگ براساس اصول و روش طبیعت پایه ریزی شده است. چگونگی الحاق و همراهی این اصول با حرکات، سطح استادی فرد را نشان می دهد. دانستن فرم های طولانی و یا کوتاه تای چی مهم نیست. مهم دانش و بیان اصول تای چی است.

این فصل بیان کننده اصول تای چی چی کونگ است. بخوانید، به حافظه بسپارید و آن را در حرکات خود بیاورید. بهترین راه آن است که ابتدا یک اصل را یاد گرفته و آنقدر آن را تمرین کنید که به صورت اتوماتیک آن را در حرکات رعایت کنید. سپس اصل دیگر را نیز به همین صورت انجام دهید تا بر تمام آنها مسلط شوید.

در نهایت، با تمرین روزانه متوجه خواهید شد که اصول تای چی را در امور روزانه زندگی به کار می برید. وقتی که می نشینید، راه میروید، می ایستید و یا می خوابید درک می کنید که حرکات شما تازه، بی نیاز به نیرو و زیبا است.

و این ارمغان تای چی چی کونگ است.

در هر حالی ریشه دوانیده باشید

ریشه دوانیدن یعنی با زمین در تماس بودن. هر کار انرژیائی نیاز به این دارد که فرد ریشه دوانیده باشد. متأسفانه ریشه دوانیدن در بیرون از حلقۀ هنرهای رزمی ناشناخته است. بسیاری از کسانی که به مدت طولانی مراقبه می کنند هرگز از ریشه دوانیدن چیزی نشنیده اند. مانند الکتریسینی که از اتصال زمین چیزی نداند. که دیر یا زود برایش خطر به وجود خواهد آمد.

تمرینات تای چی باعث می شود، که در هر حرکت روزمره، ریشه دوانیدن فیزیکی انجام شود. تمرینات ریشه دوانیدن ذهنی از مراقبه بدست می آید. ریشه دوانیدن فیزیکی و انرژیایی از طریق پیراهن آهنی و تای چی به دست می آید، که پشتوانه ای است برای تغییرات ذهنی و عاطفی که از طریق مراقبه به دست می آید و هر کدام بر دیگری اثر می گذارند. ریشه دوانیدنی که از طریق تای چی بدست می آید ایستایی را در هر حرکت به وجود می آورد. از نظر عاطفی باعث ثبات شخثیت و هویت و احاطه کامل بر قدرت اراده است. به عنوان یکی از صور پرورش روح در تائو، ریشه دوانیدن بسیار مهم است و تای چی و پیراهن آهنی در رشد این قابلیت بسیار مهم هستند.

تای چی یک هنر رزمی است و ریشه دوانیدن یکیاز مهمترین عواملی است که تای چی را به عنوان یکیاز سیستم های مهم دفاع شخصی چی نا در می آورد. در تای چی، قدرت و ثبات از توازن ساختاری که نتیجۀ ریشه دوانیدن است به دست می آید. وقتی شخص متوازن است، ضربه زدن به او بسیار مشکل می شود. برای حریف به صورتی است که گویی به یک درخت با ریشه های بسیار قوی ضربه زده است.

برخلاف تای چی، بسیاری از هنرهای رزمی دیگر جداگانه به اعضاء مختلف بدن می پردازند. آنها سعی در پرورش عضلات دست و پا دارند و هنگامی که مشت می زنند به طور وضوح از قدرت بازو و شانه استفاده می کنند. چگونه ممکن است که یک قسمت بدن به تنهایی بتواند قدرت تمامی بدن را داشته باشد؟

دیگر هنرهای رزمی هنگام ضربه زدن از نیروی لگن خاصره و پاها استفاده می کنند ولی اگر هنرجو ریشه ندوانیده باشد کماکان در سطح پائینی از قدرت قرار دارد.

مرکز ثقل خود را در پائین تان تین نگهدارید

در تای چی، به صورت فرم خالص تای چی و یا هنرهای رزمی مربوطه فرد به دنبال بهترین توازن و ثبات در حرکات است. برای بیشترین ثبات در تای چی فرد می بایست مرکز ثقل خود را پائین یعنی در ناحیه ای بین ناف که به در زندگی معروف است و مرکز جنسی که دقیقاً نقطه میانی بدن است، نگه دارد. این منطقه به نام تان تین پایین شناخته می شود.

نگهداری مرکز ثقل در تان تین پائین، در هنگام نشستن ساده است. هنگامی که فرد می ایستد و یا راه می رود مرکز ثقل بنا به حرکت او تغییر می کند.

یک کودک در اولین حرکات خود سعی می کند بخزد. خزیدن یک کودک بر روی زمین، مرکز ثقل پائین است. سپس در حالی که استخوان های پا قدرت می یابند کودک سعی می کند که بایستد. چند هفته ای بین ایستادن و افتادن کودک زمان می برد. که او هم یاد بگیرد که مرکز ثقل خود را بالا بیاورد و در مرکز قرار دهد. از آنجا، کودک آرام آرام یاد می گیرد که برای اعمال مختلف مانند راه رفتن، دویدن، دوچرخه سواری و ورزش، توازن خود را بالاتر ببرد.

وقتی که فرد بزرگتر می شود مرکز ثقل او بالاتر و به سمت تنه می آید. وقتی که فرد دارای عواطف منفی است مرکز ثقل او در قسمت های بالاتر تنه می آید. وقتی که فرد عصبانی می شود مرکز ثقل او می تواند حتی به قفسه سینه منتقل شود و انرژی کافی برای حمله قلبی را به وجود آورد. در حملات ترس زیاد این مرکز می تواند به حلق منتقل شود و فرد قادر نباشد حتی صدایی برآورد.

در هنگام جوانی، این مرکز می تواند به قسمت های قفسه سینه برود و باعث این شود که فرد کاملاً کشیده شود. ولی در هنگام پیری این مرکز افت کرده و فرد حتی ممکن است در هنگام راه رفتن به عصا نیاز پیدا کند.

1-    مرکز ثقل خیلی پایین است.

2-    مرکز ثقل کمی بالاتر است.

3-    مرکز ثقل بین ناف و پاها است.

4-    مرکز ثقل بین شکم و شبکه و شبکه خورشیدی است.

5-    مرکز ثقل خیلی بالا، بین بالای سر و سینه است.

روند دوباره یادگیری این مرکزیت در هنگام ایستادن یا نشستن راحت تر از هنگام راه رفتن است. به هر صورت در سیستم درمانی روش تای چی چی کونگ مدار عالم صغیر و تمرینات پیراهن آهنی قبل از تای چی یاد داده می شوند.

در چی کونگ مدار عالم صغیر، هنرجو می آموزد که بر روی منطقه تان تین منطقه میانی بدن تمرکز کند. هنگامی که تنفس آرام شد و بدن رها گردید مرکز ثقل خود به خود به طرف پائین می رود و به منطقه ناف می رسد. در پیراهن آهنی نیز روند مشابهی صوت می گیرد. فرد در هر پنج حالت با بازدم و رها کردن قفسه سینه و دیافراگم و کنترل و کنترل تنفس در قسمت های پائینی شکم، مرکز ثقل را به قسمت های تان تین پایین منتقل می کند.

مرحله دیگر کار با مرکز ثقل این است که آن را همیشه در هنگام حرکت پایین نگاه داریم. این به نظر ساده می رسد، ولی باید در طی تمرینات تای چی یاد گرفته شود؛ هنگامی که فرد می آموزد که با نیروی آسمانی و زمینی حرکت کند و حرکات را از ناحیه لگن خاصره بوجود آورد باید چه فیزیکی و چه ذهنی به زمین متصل باشد.

مرکزیت و ریشه دوانی هر دو نه تنها با آگاهی از ساختار فیزیکی به دست می آید، بلکه به حالات روحی و عاطفی نیز وابسته اند. اگر فرد بتواند عواطف را تجربه کرده و آنها را رها کند مرکز ثقل به جایی در ناحیه پایین تنه منتقل می شود و همه چیز درست می گردد. از طرفی اگر فرد دائم درگیر عواطف باشد و آنها را رها نسازد و به طور دائم در گذشته سیر کند باعث بالا رفتن مرکز ثقل می شود.

در مراقبه فرد می آموزد که ذهن را در مرکز تان تین قرار دهد. انرژی تان تین توسط ذهن تمام حرکات را جهت می بخشد. در تای چی این تمرین بیشتر می شود. تمرینات تای چی باعث می شود که قدرت ذهنی که از طریق مراقبه بدست آمده است نیروی زندگی را به تمام قسمت های بدن بفرستد. برای مثال اگر فرد بخواهد به سمت چپ بچرخد ذهن چی، تان تین را به سمت چپ می چرخاند و انرژی باعث می شود که لگن خاصره بچرخد به همین طریق حرکات به جلو و یا عقب صورت می گیرد.

درحالی که احساس کشیدگی از فرق سر وجود دارد،

بدن را به صورت عمودی متوازن نگاه داشتن

یکی دیگر از اصول تای چی این است که بدن با جاذبه متوازن نگه داشته شود. آشنائی با کانال هایی که در درون بدن وجود دارند و یک محور مرکزی که به راحتی و آزادانه می توان حول آن گردش کرد. این حالت به این صورت نیز بیان می گردد که گویی بدن با یک بند به گردونۀ چی در بالای سر و یا به ستاره ای در بالای سر متصل است. باید یاد بگیرید که چی را در طول ستون فقرات حرکت دهید. این حالت باعث می شود که بدون صرف نیرو ستون فقرات به بالا کشیده شود. آگاهی از چی در فرق سر (نقطۀ بای هوئی) باعث می شود که رها و آرام شوید در حالی که بدن خود را با نیروی آسمانی متوازن می سازید.

جاذبه با کشش ساختار بدن به زمین روی آن اثر می گذارد. این کشش عمودی از طریق فرق سر، پرینه (میان دوران) و کف پا، بدن را متوازن می کند. در حرکات تای چی فرد این خط جاذبه با کشش ساختار بدن به زمین روی آن اثر می گذارد. این کشش عمودی از طریق فرق سر، پرینه (میان دو ران) و کف پا، بدن را متوازن می کند. در حرکات تای چی فرد این خط جاذبه میانی را در حال حرکت به جلو و عقب و یا چرخش حفظ می کند. تمام حرکت ها از مرکز نشأت می گیرند چه فیزیکی چه ذهنی.

اگر شخص صاف بایستد به طوری که به خط جاذبه از فرق به پرینه و تا پاها کشیده شود کاملاً متوازن است و وزن به طور متناسب به (9) نقطۀ پا تقسیم شده است. به این حالت توازن کامل بین نیروهای آسمانی و زمینی گفته می شود. وقتی فرد به یک جهت خم شود خط جاذبۀ دیگر از فرق سر به پرینه نمی رسد. خط جاذبه با توجه به جهتی که فرد می چرخد تغییر جهت می دهد و در این حال دیگر وزن به 9 نقطه متناسب پخش نمی شود.

برای مثال وقتی بدن مقداری به جلو خم می شود وزن بیشتر به قسمت جلوئی پا منتقل می شود تا به پاشنه. مرکز جاذبه با توجه به وزن، قد و نرمش بدن فرد در جایی حدود قفسه سینه است. در این حال اگر فرد هل داده شود و یا کشیده شود به راحتی می افتد.

بسیاری از افراد عادت دارند که هنگام راه رفتن به جلو خم شوند. اگر فرد به صورت خمیده راه برود و مرکز جاذبه بسیار بالا باشد شخص به یقین زمین خواهد خورد، چیزی که از افتاد فرد جلوگیری می کند حرکات سریع پاها است. در این حالت فرد میزان استرس زیادی را متحمل می شود که باعث می گردد مقدار زیادی انرژی از بین برود. با عادت کردن به این حالت، فرد شاید نسبت به این حالت آگاهی نداشته باشد ولی سیستم اعصاب بهتر درک می کند و فرد در نهایت احساس خستگی درونی و بی حالی را به خاطر از دست رفتن انرژی پیدا می کند.

عادت به خمیدگی بر جسم و هم بر چرخش انرژی اثر مخربی دارد. خمیدگی باعث فشردگی ارگان های خاصی شده و باعث اشکال در چرخش انرژی در آنان می شود. خمیدگی می تواند باعث تداخل در کار مکشی دیافراگم شود و باعث شود که قلب کار بیشتری برای پمپاژ خون متحمل شود. هر تداخلی در کار دیافراگم، بر روی تنفس اثر گذاشته و در نهایت به ذهن می رسد. موانعی که بر سر راه انرژی از طریق خمیدگی به وجود می آید باعث از شکل افتادن ساختار فیزیکی و کاهش قدرت های ذهنی و عواطف می شود.

مشکلات لگن خاصره و نخاع، معمولاً نتیجه عدم تقسیم مناسب وزن بر 9 نقطه پا است. معمولاً از کف کفش می توان فهمید که فرد چگونه می ایستد و یا حرکت می کند.

باید در نظر داشت که در بعضی از استیل های تای چی، خصوصاً استیل وو، فرد می بایست برای هل دادن به جلو خم شود. اگر این حالت را آناتلیز کنیم، متوجه می شویم که باز هم آن حالت به طوری است که ستون فقرات با لگن خاصره همان وضعیتی را دارد که گوئی راست ایستاده است. بدین گونه که مرکز ثقل که بالاتر رفته است توسط پای عقبی کشیده می شود و بنابراین در همان منطقه تان تین باقی می ماند. مانند یک میخ که در زاویه ای خم می شود، ولی قویاً به زمین فرو رفته است، فرم خمش در استیل های تای چی، دقیقاً همان اثر ایستادن عمودی را دارد.

با پائین شکم تنفس کنید

وقتی که یک بچه از رحم خارج می شود، اولین کاری که می کند این است که یک نفس عمیق می کشد. ما می توانیم بدون غذا برای هفته ها زنده بمانیم، بدون آب برای روزها؛ ولی بدون اکسیژن بیشتر از چند دقیقه تای نیم توانیم زنده بمانیم.

تنفس یک عمل ارادی و غیر ارادی بدن است، ما خودآگاهانه می توانیم که طرز تنفس را تغییر داده و در صورت تمایل ان را قطع کنیم. ولی نمی توانیم تا حد خفگی نفس خود را نگاه داریم. یک مکانیسم درونی بدن به ما اجازۀ چنین کاری را نمی دهد. در تصادفاتی که قربانی نمی تواند تنفس کند، مهمترین ارگانی که به آن آسیب می رسد مغز است. پس تنفس و کار مغز به یکدیگر کاملاً وابسته اند.

اگر تنفس خونسردانه، آرام و مستمر باشد، ذهن نیز این سه حالت را خواهد داشت. برعکس اگر تنفس سریع، سخت و یا متناوب باشد، ذهن نیز تمام این حالات را در عواطف به وجود می آورد. اگر بار دیگر فردی را عصبانی دیدی به طرز تنفس و دقت کتید. بسیای از درمان های مدرن، تنفس عمیق، آرام و ریتمیک را توصیه می کنند  که باعث آرام کردن عواطف بیماران می گردد.

تمرینات تای چی همیشه براساس تنفس شکمی است. معمولاً تنفس شکمی با این حالت اشتباه می شود که هوا وارد احشاء شکمی می شود، ولی همیشه هوا به داخل ریه ها می رود.

تنفس شکمی بدین معنا است که عضلات شکم در هنگان تنفس رها شوند. هنگام دم دیافراگم پائین کشیده شده و هنگام بازدوم به بالا می رود. اگر عضلات شکم رها باشند، دیافراگم مقدار زیادتری به پائین کشیده شده و در نتیجه مقدار زیادتری هوا وارد ریه ها می شود. پس تنفس عمیق تر و انرژی زاتری خواهیم داشت.

اگر حفره شکمی بر اثر انقباض عضلات تحت فشار باشد کاملاً باز نخواهد شد. در این صورت به طور اتوماتیک قفسه سینه متسع می شود، که به این حالت تنفس کم عمق قفسه سینه گفته می شود. تنفس قفسه سینه انرژی زائی کمتر دارد چرا که مقدار هوای کمتری به نسبت تنفس شکمی وارد ریه ها می شود. از نظر فیزیولوژیکی عضلات بین دنده ای طوری طراحی شده اند که فقط 25% از نیروی عضلانی برای تنفس لازم را به وجود می آورند. 75% باقیمانده وظیفه دیافراگم است.

تنفس شکمی باعث می شود که مرکز ثقل پایین نگه داشته شود. که این امر همراه با آرامش و رهائی است. تنفس قفسه سینه ای بالا و بالا نگه داشتن مرکز ثقل از نظر نورولوژی همراه با استرس، اضطراب و فشار خون بالا است.

در یک مطالعه جدید مشخص گردید که 70% بیماران با فشار خون بالا از تنفس قفسه سینه ای بالا استفاده می کنند. در یک مطالعه دیگر در انگلستان 90% بیماران اگورافوبیا (بیمارانی که ترس از خروج از منزل دارند) با آموزش تنفس شکمی در هنگامی که علایم بیماری شروع می شوند درمان شده اند. بار دیگر که کسی را در حال نگرانی دید دقت کنید که آیا تنفس شکمی دارد و یا قفسه سینه است که بالا و پایین می رود. توازن عاطفی به راحتی با اثری که تنفس شکمی بر روی ذهن می گذارد به دست می آید.

تنفس شکمی، بر روی جریان خون نیز اثر مثبت دارد. قلب مهمترین عضوی است که مسئول برقراری جریان خون در بدن است. وقتی که دیافراگم به راحتی در طی تنفس بالا و پائین می رود، فشار در حفره شکمی زیاد و کم می شود، که در آن آئورت و ورید اجوف تحتانی قرار دارند. این حالت یک جریان مکشی ایجاد می کند که از بار قلب که باید حالت مکش و رانش خود را در عروق تأمین کند، کم می کند. بدین صورت که حفره شکمی، یک قلب دوم می شود.

یبوست نیز در اثر فشارهای شکمی به وجود می آید که می تواند با ماساژ مداوم تنفس شکمی از بین برود.

وقتی که بدن یاد می گیرد که چگونه ستون فقرات را بین و نیروی آسمانی و زمینی متوازن نگاه دارد، تنفس شکمی راحت تر است. اگر ستون فقرات همیشه به سمت جلو خم باشد دیافراگم نمی تواند به راحتی در طی تنفس حرکت کند.

تنفس شکمی پائینی، طبیعی ترین راه تنفس است که هر نوزادی آن را انجام می دهد. هنگامی که سن زیاد می شود و ما تحت استرسی ها و تروماهای زندگی قرار می گیریم، از نظر فیزیکی عاطفی و ذهنی سخت تر می گردیم. در این حالت آرام آرام عضلات شکم سفت شده و در جاهایی پیه می آورد و در این زمان قدرت موروثی خود را برای تنفس عمیق از دست می دهیم.

دوباره یادگیری تنفس شکمی نیازمند دو چیز است: اول فرد باید از نظر عاطفی رها شود و دوم، فرد باید عضلات شکم را که در اثر کم کاری ضعیف شده اند را قوی کند.

یکی از بهترین راه ها برای یادگیری تنفس صحیح فرم تنفس بطری مانند است. نام بطری به دلیل چگونگی پر شدن بطری توسط مایع است. وقتی مایعی در بطری می ریزد از انتهای بطری پر می شود.

تنفس عمیق دقیقاً به همین صورت است. بینی، دهانه و قسمت پایین شکم، ته بطری است. در تنفس بطری مانند فرد یاد می گیرد که آرام و مستمر عمل دم را انجام دهد و عضلات شکم را رها و آزاد نگه دارد. در حالی که هوا وارد ریه شده و آن را پر می کند، باعث فشار دیافراگم به پائین می شود. اگر عضلات شکم شُل باشند، آنگاه فشار دیافراگم به پایین باعث اتساع شکم می شود.

برای یادگیری تنفس شکمی تمرین بسیار ساده ای وجود دارد که می توان روی تخت قبل از خواب انجام داد. راحت روی تخت دراز بکشید و پاها و دست ها را کشیده و رها نگه دارید.  لباس باید آزاد و گشاد باشد خصوصاً در قسمت تنه، یک کتاب سنگین و یا آجر را روی قسمت پایین شکم بگذارید. آرام و عمیق نفس بکشید و سپس آرام و مستمر از بین لب ها بازدم انجام دهید تا تمام هوا خارج شود. دهان را ببندید و از طریق بینی آرام و مستمر تنفس کنید و به کتاب در حالی که بالا و پائین می رود نگاه کنید. می توانید یک بالش برای راحت تر دیدن بالا و پائین رفتن زیر کتاب بگذارید.

این تمرین ساده باعث می شود که عضلات شکم با وزنه خود را دوباره قوی سازند. با تمرین مستمر این حالت عضلات را بسیار قوی می کنید.

در طی پیراهن آهنی، تنفس شکمی را با تنفس بسته[1] که بالا آوردن عضلات مقعدی در حین تنفس شکمی است، تلفیق می کنیم.

در تای چی، تنفس بسته نیاز نیست ولی به هر صورت هنگام تنفس شکمی عضلات مقعدی جمع می شوند. به این حالت بستن انتها[2] گفته می شود و باعث عدم از دست رفتن انرژی از طریق عضلات مقعدی می شود.

در نهایت یک توپ چی را که در درونتان شکل می گیرد را احساس می کنید. وقتی به یک چنین حالتی دست یافتید، آرام آرام خواهید توانست که این توپ چی را در درونتان بچرخانید، آن را به منطقه خارجی ببرید، به نخاع بیاورید، به فرق سر، به زبان، به ناف ببرید و در نهایت در تان تین جای دهید. به زودی خواهید توانست که چی را به دست ها و پاهایتان هدایت کنید.

چون حرکات تای چی آرام است، قادر خواهید بود که تنفس را تنظیم کرده و ذهن را آرامش دهید. تنظیم تنفس با تنفس شکمی آغاز می شود. ولی به تدریج بدن باز شده و انرژی شروع به جریان می کند یک تمرین کننده یاد خواهد گرفت که چگونه با تمام بدن تنفس کند.

تمرین چی کونگ بهترین راهی است که تنفس را تنظیم کنیم. وقتی فرد یاد گرفت در حین چی کونگ نشسته و یا ایستاده بتواند تنفس را نظیم کند، آنگاه می تواند این تنفس منظم را در حین تمرینات تای چی نیز حفظ کند. از این روست که گاهی به تای چی، چی کونگ در حال حرکت نیز می گویند.

تنفس آرام به درون شکم، تنفس از طریق پوست و تنفس به درون مغز استخوان در پیراهن آهنی چی کونگ تعلیم داده می شود. در تای چی ما این تکنیک های تنفس را تلفیق کرده و به همراه رها سازی و چرخش انرژی به درون حرکات می آوریم.

مفاصل را با چرخش آرام بهدرون باز کنید

قسمت مهم دیگر تای چی این است که تمام فاصل بدن را باز کنیم. استرس های زندگی مدرن بیتسرین اثرات را ابتدا روی مفاصل (آرتریت) و سپس روی ستون فقرات و نخاع (دردهای کمری) دارند. استرس بر روی نخاع باعث جلوگیری از جریان چی می شود. این موانع سپس بر روی ارگان ها، غدد و سیستم ایمنی اثر گذاشته و باعث بروز بیماری می شوند.

تائوئیست ها اعتقاد دارند که مفاصل دروازه و مراکزی هستند که چی در آن جمع آوری و یا زیاد می شود. تاندون ها به این مراکز متصل اند. تمام حرکات تای چی باعث بهبود این مراکز شده و مفاصل را باز و تاندون ها را قوی می کند تا چی و نیروی تاندون ها بتواند جمع شود و در موقع نیاز آزاد شود.

در تمرینات تای چی، تائوئیست ها فهمیدند که حرکات نرم داخلی، چی درون مفصل را زیاد کرده و همراه با آن تاندون ها را قوی می سازد در حالی که حرکات خارجی نیروی عضلانی را زیاد می کند. در طی حرکات داخلی هنگامی که مفاصل با چی پر می شوند، چی شروع به پر کردن استخوان ها می کند. چرخش درون مفاصل باید به آرامی صورت گیرد و دهن، چی را به مفاصل و تاندون ها هدایت می کند و آنگاه مفاصل به صورت یک بالشتک عمل می کنند، در این حالت است که چی می تواند به داخل استخوان جذب شود. در حرکات سریع، وقتی برای ذهن باقی نمی ماند که بتواند چی را جذب کند. این قانون طبیعت است. قوی ترین درختان آنهایی نیستند که سریع رشد می کنند، قوی ترین درختان آنهائی هستند که طی سالیان رشد می کنند.

مفصل لگن خاطره اولین مفصلی است که شروع به بازکردن آن می کنیم. این مفصل قسمتی از کوآ[3] است که حاوی عضلات پسواس و بافت نرم عروق و نصف النهار ها در ناحیه اینگویینال است. اگر مفصل لگن خاطره بسته باشد قسمت کشاله ران بسته می شود و عروق خونی، لنف و اعصاب در ناحیه اینگویینال بسته می شوند. این امر باعث مشکلات چرخش چی و جریان آن می شود. برای تمرین باز کردن مفصل لگن، زانوها را نرم و باز بگذارید ولی زیاد خم نکنید. یادبگیرید که ابتدا از مفصل لگن خم شوید و احساس کنید که وزن مستقیماً از لگن به پاشنه ها می رسد تا به زانوها. برای کمک بیشتر به بازکردن مفصل لگن بر روی مفصل مچ پا تمرکز کنید و چی را از لگن به مفصل مچ و آنگاه به انگشت شست هدایت کنید.

مفاصل ستون فقرات دومین مفاصلی هستند که بر روی آنها متمرکز می شویم. برای بازکردن مفاصل ستون فقرات باید تمرین کنید که چی را در ناحیه پائین تان تین (شکم) بسازید. گردونه چی و فشار چی را در آنجا احساس کنید. از دهن برای چرخش چی در شکم استفاده کنید، همانند یک توپ که به جلو و عقب می چرخانید و اجازه می دهید که انرژی ساخته شود. سپس چی را به دنبالچه و از آنجا به ستون فقرات هدایت کنید و آن را به دیسک های بین مهره ای انتقال دهید. این حالت ستون فقرات را می کشد. از مراقبه نیز برای احساس باز کردن ستون فقرات توسط چی می توانید استفاده کنید. فنری را در اطراف ستون فقرات که فرق سر را بالا می کشد، احساس کنید. تصور کنید که این فنر به ستاره ای به بالای سر متصل است و احساس کنید این فنر بدن را کشیده و ستون فقرات را بلندتر می کند. وقتی که ستون فقرات باز شد و انرژی بین T-2 (مهره پشتی شماره 2- مترجم) و C-7 (مهرۀ گردنی شماره 7 – مترجم) و به طرف پائین، به دست ها و بازوها جریان پیدا می کند. برای کمک به بازکردن تمام مفاصل بدن چی را در مفاصل انگشتان اشاره و شست پا رشد دهید.

تلفیق و هماهنگی تمامی بدن و به چرخ درآوردن نیروی زمین

اگر بتوانیم سه چیز را با هم انجام دهیم نیروی زمین به پاهای ما وارد می شود. اول اینکه آنقدر رها باشیم که بتوانیم با نیروی زمین ارتباط برقرار کنیم. دوم اینکه پا را به سمت خارج بچرخانیم تا یک حالت مارپیچ به سمت بالا بوجود آوریم سوم اینکه به سمت بالا کشیده شویم، به صورتی که گوئی می خواهیم بپریم. این سه عمل اگر به صورت موفقیت آمیز انجام شود، باعث می شود که نیروی زمین بالا بیاید.

وقتی که نیروی زمین به لگن رسید با چرخش آن اجازه می دهیم که نیروی زمین به C-7 محل تلاقی دست ها و گردن برسد. سپس اجازه می دهیم که نیروی زمین به حرکت چرخشی خود ادامه داده و کمی قفسه سینه را پائین آورده و چانه را به عقب می دهیم گوئی که آن را فشار می دهیم. این تلفیق هم زمان است.

تمام این حرکات جداگانه فقط در صورتی جواب خواهند داد که هم زمان و هم جهت باشند. بنابراین باید در جزئی ترین چرخش ها هم دقت کنیم.

قدرت در چرخش نیروی زمین فقط یک تابعیت مکانیکی نیست. همانند تمام دیگر قسمت های تای چی نقش مهمی در این امر دارد. بدون قدرت تمرکز فکر این نیرو ممکن است در درجاتی از بین برود. تمرین کننده باید ذهن،  بدون و روان را یکی سازد. باز کردن راه های کمربندی در چی کونگ پنج عنصر کمک بسیاری در به چرخش درآوردن چی در طول بدن می کند.

وزن را بین (9) نقطه پا قسمت کنید

ساختار انسان همچون یک درخت است. ریشه در کف پاها و پاها و تنه، تنه درخت و دست ها شاخه های آن هستید. زیر بنای درونی تای چی نیروی زندگی است. زیربنای بیرونی آن پاها هستند. پاها تمام وزن را تحمل می کنند و از طرفی با نیروی زمین در ارتباط هستند. در تای چی به پاها «اتصال زمین بدن» می گویند.

یک صندلی و یا یک میز هنگامی کاملاً ثبات دارند که وزنشان به طور مساوی به هر 4 پایه تقسیم شده باشد. همین طور ما هنگامی کاملاض ثبات داریم که وزنمان به همه 9 نقطه کف پا به طور مساوی تقسیم شده باشد. این 9 نقطه عبارتند از : پاشنه، کنارۀ خارجی، برآمدگی بزرگ (زیر انگشت شست)، برآمدگی کوچک (زیر انگشت کوچک) و پنج انگشت. در تای چی، در هر حرکتی بسیار مهم است که این 9 نقط به زمین در هر حالتی متصل باشند. سپس وزن به وسط نقطه ای به نام چشمه جوشان آورده می شود.

Bubbling Spring – دلیل نامگذاری این نقطه این است که وقتی ما در این نقطه متوازن و هماهنگ هستیم به نظر می آید که انرژی زمین را از این طریق همانند یک چشمه جوشان در بدن جریان پیدا می کند.

به آرامی مفاصل مچ پا را بچرخانید

مفاصل مچ پا جائی است که نیرو بدن و چی به سوی تنه و دست ها شروع به حرکت می کند. وقتی کسی کاملاً کف پاهایش را فشار دهد و کمی مچ را بچرخاند وزن به زمین منتقل می شود. همانطور که یک آسیاب آبی، نیروی آب را به حرکت تبدیل می کند، این چرخش هم انرژی زمین را از طریق پا به ستون فقرات می رساند و قدرت ساختار فرد را بهبود می بخشد.

به آرامی مفاصل زانو را به چرخش در آورید

چرخشی که از مچ پا شروع شده بود حالا به زانو، دومین عاملی که نیروی زمین را به لگن خاصره می برد، می رسد این حالت با قرار دادن محکم پا روی زمین و چرخاند استخوان ران و چرخش ناچیز زانو صورت می گیرد. این حالت استخوان درشت نی و نازک نی را می چرخاند و نیروی بسیار زیادی را به وجود می آورد. آزماش ها نشان داده اند که وقتی کسی چنین چرخشی انجام می دهد، استخوان ها 2000 پوند (یک تن) نیرو را متحمل می شوند.

وقتی چنین چرخشی را زانو انجام می دهد تاندون ها، دور استخوان ها پیچیده و نیروی پیچش زیادی را به وجود می آورند. به جای اینکه زانوها متحمل تمامی وزن باشند، وزن به مچ پا و پاشنه و کف پا و از آنجا به زمین منتقل می شود. در این حال نیروی برعکسی که به طرف بالا می جوشد از زانو عبور کرده و جمع نمی شود.

باز هم باید به نرمی و آرامش تمامی این حرکات اشاره نمود. زانو مفصل مهمی است و نباید زیادی چرخیده شود. به بدن خود توجه کنید. اگر احساس درد کردید حرکت را متوقف کنید. برای انجام تای چی نباید از نیروی زیاد استفاده کنید بلکه باید نیروی زیادی را درست کنید. در  نهایت شما از ذهن، چشم، قلب و تمام نیروها دیگر متحداً استفاده خواهید کرد.

کوآ (Kua) را باز کرده و لگن و خاجی را متوازن کنید

طرز قرار گیری مفاصل لگن و خاجی در تای چی بسیار مهم است. باز کردن کشاله ران یا به زبان چینی کای کوآ[4] که تقریباً به معنای کشیدن زمینه بر قوی تر شدن است. همانطور که از اسم آن بر می آید کشیدگی مسئله مهمی در این محل محسوب می شود. اهمیت کشاله ران در به وجود آوردن نیرو در حرکات فشاری تای چی را باید د نظر داشت. در هنگام چرخش زانوها به روشی که ذکر شد، لگن به سمت خارج باز شده و تاندون های منطقه کشاله ران قوی می گردند. این حالت اجازه می دهد که نیرو از پاها به تنه منتقل شود.

توازن استخوان خاجی نشان می دهد که آیا ساختار شما قوی یا ضعیف است. با مقداری پائین آوردن پائین تنه و لگن و استخوان خاجی، به صورتی که گویی انتهای استخوانی را بین دو پا قرار می دهید، از نظر ساختاری استخوان خاجی در توازن با ستون مهره ها است. وقتی احساس کردید که پاهایتان محکم به زمین چسبیده است آنگاه استخوان خاجی در توازن با ستون مهره ها است. وقتی احساس کردید که پاهایتان محکم به زمین چسبیده است آنگاه استخوان خاجی یا پاها نیز متوازن است و آنگاه احساس خواهید کرد که نیرو از زمین به پاها، کشاله ران، استخوان خاجی و در نهایت به ستون مهره ها می رسد.

استخوان خاجی یکی از مهمترین پمپ های مایع مغزی – نخاعی است که تمام اعصاب در آن شناور هستند، ساکروم به پمپ کردن چی به بالا نیز کمک می کند. فعال کردن استخوان خاجی با تکان دادن و رها کردن آن اثر مهمی در تقویت سیستم اعصاب مرکزی دارد.

خوشبختانه باز کردن کوآ به رها کردن عضله پسوآس ربط دارد. تای چی چی کونگ، پیراهن آهنی چی کونجگ و تائوئین تمرینات درونی هستند که به کشیدگی و آزادسازی این عضلات می پردازند. آگاهی از عضله پسواس در تای چی چی کونگ اهمیت حیاتی دارد. نیروی مکانیکی تای چی از قدرت تمامی بدن به دست می آید. چون عضلات پسواس قسمت پائینی ستون مهره ها را به قسمت پائینی کوآ (یا کشاله ران و منطقه مفصل لگن) وصل می کند، کلید بزرگی در انتقال نیرو از پاها بهستون مهره ها هستند.

عضلات پسواس در تماس نزدیک با عضلات لاتیسوس دورسی[5] هستند که از قسمت های بالای ستون فقرات به استخوان بازو و استخوان های شانه می رسند. بدین صورت عضلات پسواس پل ارتباطی مهمی بین پائین و بالای بدن به شمار می روند. اگر عضلات پسواس رها انعطاف پذیر باشند نیروی پاها به بالا جریان پیدا می کند مانند یک موج از پاها به ستون مهره ها و بعد به دست ها می رسد.

کمربند چی را دور کمر قوی کنید

تان تین که به آن اقیانوس چی نیز می گویند در ناحیه پائین شکم است که محل نگهداری و فعال سای چ پایه است. وقتی که رشد پیدا کند چی به کلیه ها، کبد، طهال، روده های کوچک و بزرگ و مرکز جنسی می رسد. این رشد درونی اثرات خارجی دارد که آن کمربند چی است که چون یک حمایل دور کمر را گرفته است.

کمربند چی همچون یک پل مهم که قسمت پائین تنه را به قسمت بالا ربط می دهد عمل می کند. اگر کمربند چی به خوبی به وجود نیاید، پاها و ران ها و لگن ارتباطی با بالای بدن نخواهند داشت. همانند سربازانی بدون سردار هستند که کنترل و در نهایت نیروئی ندارند.

کمله چی در کمربند چی به تلفیق تنفس و انرژی اشاره دارد. در طی پیراهن آهنی چی کونگ فرد یاد می گیرد که از دیافراگم رای بالا بردن فشار شکمی در حوالی کمر استفاده کند. این ازدیاد فشار همچون باد درون لاستیک و یا سیمان بین آجر عمل می کند. این فشار هر نقطه ضعیفی را پر کرده و نواحی بالائی و پائینی بدن را به یکدیگر وصل می کند. اما این فشار حلت استاتیک و نا آگاهانه ندارد. این فشار دینامیک، زنده و آگاهانه است و با حرکات تای چی قابل حرکت است این میزان دینامیک ماهیت کمربند چی است.

عضلات پسواس در نزدیکی کلیه ها و نقطه دروازۀ زندگی هستند. دروازه زندگی[6]، در حقیقت دروازه دیگری از تان تین است که چی اصلی در آنجا نگهداری می شود. وقتی که عضلات پسواس رها باشند چی اصلی به راحتی در کانال ها جریان پیدا می کند و حرکاتمان را انرژی می بخشد. علاوه بر این اصول و قواعد تائوییسم بیان می کند که ارتباط بین کلیه ها (عنصر آب) با قلب (عنصر آتش) پایه و اساس یین ویانگ در بدن است. کلیه ها ریشه، ستون فقرات ساقه و قلب گل هستند. ماهیت آب کلیه ها قلب را خنک کرده و ماهیت آتش قلب کلیه ها را گرم می کند و وقتی عضلات پسواس رها و انعطاف پذیر باشند انرژی به راحتی بین کلیه ها و ستون فقرات و قلب جریان پیدا می کند.

از طرفی عضلات پسواس در مجاورت نزدیک دیافراگم هستند. اگر عضلات پسواس انعطاف پذیر باشند می توان عمیق تر و راحت تر نفس کشید و از تمامی قدرت دیافراگم استفاده نمود و این تنفس را در حرکات استفاده کرد و قسمت های بالائی و پائینی بدن نیز از طریق کمربند چی به یکدیگر مرتبط خواهند بود.

نیروی خود را به ستون مهره ها هدایت کنید، آموزش قدرت

ستون فقرات از 24 مهره به اضافه استخوان های خاجی و دنبالچه تشکیل شده است. برای اینکه چی به پائین و بالا بین سر و اندام ها حرکت کند باید از ستون مهره ها استفاده کند. توازن نخاع نیز از قسمت های مهم تمرین تای چی است.

نخاع اگر به خوبی توازن پیدا کرده باشد پر از نیرو است و می تواند به خوبی نیروهای پاها را به دست ها و دست ها را به پاها منتقل کند. با کمی به جنبش در آوردن استخوان خاجی و حرکت مهره های T-11 (مهرۀ یازدهم پشتی – مترجم) T-5 (مهره پنجم پشتی) و C-7 (مهره هفتم گردنی – مترجم) فرد نخاع را به صورت کمانی که آماده پرتاب تیر است در می آورد.

قفسه سینه و شانه ها را پائین آورده و استخوان کتف را گرد کنید

بازوان از رطیق استخوان ترقوه در جلو و استخوان کتف در عقب به تنه وصل می شوند. تعداد زیادی از عضلات، تاندون ها، لیگامنت ها (بندها) و بافت های همبندی باعث ثبات استخوان ها و حرکات آزادانه آنان می شود. نقطه اتصال بازو و شانه در مفصل استخوان کتف و استخوان بازو است.

از نظر ساختار هنگامی استخوان کتف با پشت متوازن است که آن را بکشید و هم زمان شنه و استخوان جناغ را پائین بیاورید. در تمرین پیراهن آهنی چی کونگ، حالتی وجود دارد به نام آغوش گرفتن درخت[7] که تمرین خوبی است برای گرد کردن استخوان کتف و پایین آوردن شانه و قفسه سینه.

پایین آوردن قفسه سینه به صورت کمی بازدم و رها کردن عضلات قفسه سینه و اجازه به پایین آمدن استخوان جناغ انجام می پذیرد. وقتی که استخوان جناغ پایین می آید حرکات متقابلی از استخوان کتف به صورت خارج و جلو آمدن بوجود می آید.

تمرین پیراهن آهنی چی کونگ کمک بزرگی در یادگیری و رها سازی قفسه سینه و دیافراگم است. تنفس بسته[8] که در نقاط مختلف شکم و نخاع انجام می شود فشارهای جمع شده را آزاد کرده و باعث قدرتمندی عضلات، تاندون هاف بافت ها و مغز استخوان می شود.

به علاوه، تمرین وضعیت در آغوش گرفتن درخت، پیش زمینه خوبی برای فرم های مقدماتی، تای چی است. همانطور که در فصل 4 خواهیم دید آشنایی با پیراهن آهنی، تای چی را راحت تر می کند. و این همان دلیلی است که در تائودرمانی، تای چی را «پیراهن آهنی متحرک»[9] می گویند.

گرد گردن استخوان کتف و پایین آوردن قفس سینه عوامل کلیدی در خارج سازی انرژی هستند ولی تنها عناصر نیستند. وضعیت پاها و زانوها باعث می شود که انرژی زمین شروع به بالا آمدن از پاها به سمت نخاع کند و یک انرژی درمانی را برای تمام بدن باعث شود.

نقه ارچوئی هسیا [10] مهره پشتی دوم و نقطۀ تاچوئی[11]را تنظیم و فعال کنید

نقطه T-2 (مهره پشتی دوم) دقیقاً زیر زائده نخاعی T-2 قرار دارد. مهرۀ هفتم گردنی (C-7) زائده نخائی بزرگی در قاعدۀ گردن دارد. نام چینی آن تاچوئی به معنای مهرۀ بزرگ است. در تمرینات تائوئیسم این مهره ها مهمترین نقاط نیرو در ارتباط با بازوها هستند. تمام کانال های انرژی یانگ در این نقطه به یکدیگر می رسند. این نقاط همچنین به نام نقاط کنترل کننده تمام تاندون ها [12] نیز خوانده می شوند. برای فعال کردن این نقاط باید قفسه سینه را پایین بیاورید. استحخوان کتف را گرد کنید و کمی چانه را به داخل بکشید.

علاوه بر این گردن نقش مهمی در انتقال نیرو از زمین به سمت بازوها دارد. وقتی که گردن توازن نداشته باشد تمام نیرو در گردن جمع شده و بقیه بدن را از حال نرمال خارج می کند.

بدن را رها سازید و ذهن را آرامش ببخشید

رابطۀ معکوسی بین فشار روحی و حساسیت وجود دارد. هر چه فشار بیشتر باشد حساسیت کمتر است. وقتی کسی آرام باشد حس ها گیرندگی بیشتری نسبت به حریف دارند. در هنرهای رزمی مهم این است که فرد نقاط قوت و نقاط ضعف حریف را بداند در این حالت می تواند نیروی حریف را به طرف خود او برگرداند و هم زمان به نقاط ضعیف و بی دفاعش ضربه بزند.

حال وقتی کسی به نیروی عضلانی خود متکی باشد معمولاً پاسخش خشن و غیر حساس و نابجا است. فرد نیروی زیادی مصرف می کند و از نیرو بر ضد نیرو استفاده می کند یعنی استفاده از ماکزیمم برای مینیمم به این حالت ناکارآئی می گویند.

اصل پایۀ تای چی بر این است که یاد بگیریم چطور رها، خونسرد و از نظر ذهنی پاک باشیم. چه در حین انجام حرکات تای چی، هنگام کار و یا در میان فعالیت ها .

هنرجوی تای چی به یک برر می ماند که با خونسردی در علفزار قدم می زند ولی از قدرت بسیار زیادی برخوردار است. این وضعیت خونسردی درونی از طریق چی کونگ نشسته ماند لبخند درونی و مدار عالم ضغیر و همینطور از چی کونگ ایستاده مانند پیراهن آهنی چی کونگ به دست می آید. هر دو نوع چی کونگ احتیاج به ساختاری متوازن دارند. ساختار نامتوازن باعث فشار عصبی شده و رهاسازی را ناممکن می سازد.

رهاسازی گاهی با حالتی که در آن همه چیز تهی می گرد اشتباه می شود. این اشتباه است. تای چی توازن یین و یانگ است. فرد همانطور که سعی می کند فشارهای بی مورد را بیرون بریزد هم زمان از نظر ذهنی هوشیار و از نظر فیزیکی خودآگاه است. رهاسازی به معنای برون فکنی کلیه مشغولیت های فیزیکی و ذهنی و ورود به حالت دریافتی بالا است. سخنی در تای چی هست که می گوید: خواستۀ خود را بیرون بریز و به دنبال خواسته دیگران برو. در هنرهای رزمی این بدان معناست که مشغولیت های خودی را با خواست خود بیرون ریخته و کاملاً تهی هوشیار و پاک همچون یک آینه باشیم که قادر خواهیم بود آناً در مقابل حریف آماده باشیم. با رها ماندن و عدم فشار زیاد می توان سریع و مؤثر جواب داد و از نیروی حریق بر علیه خودش استفاده کرد. با تلاش ناچیزی قادر خواهید بود با چی حریف ارتباط برقرار کرده و آن را به جایی که مایل هستید هدایت کنید. در تای چی به این حالت می گویند: با 4 اونس از نیروی خود هزار اونس از نیروی حریف را کنار می زنید. این قابلیت با یادگیری رهاسازی به دست می آید.

بهترین راه تمرین رهاسازی این است که با چی کونگ نشسته و یا خوابیده شروع کنیم. چون بدن بی تحرکاست، راحت می توان فشارهای فیزیکی و ذهنی را رها کنیم این رهاسازی را در تای چی که عمیق ترین نوع رهاسازی در انواع حرکات مختلف است، می توان به دست آورد.

هر حرکت بدن نتیجه انقباض و انبساط عضلانی است. غیر ممکن است که بدون انقباض و انبساط عضلات بدن را حرکت دهیم. نکته مهم در تای چی این است که تا حد امکان این فشارا را کم کرده و حرکت را از  طریق چی ممکن سازیم. به این حالت وو وئی[13] می گیوند؛ یعنی با حداقل تلاش حداکثر نتیجه را بگیریم. تاریخ تائوئیسم سرشار از سخنانی در مورد وو وئی است، ولی هنوز در هیچ جا بهتر از حرکات تای چی مکانی ندارد.

از جنبه دیگر در تای چی گفته می شود که از ذهن استفاده کنید، نه نیرو. بادگیری اینکه ذهن، چشم و قلب، چی را هدایت کرده و خون و بدن را بدون اتکای زیاد به عضلات به حرکت در می آورد. انرژی در حد پائین استفاده شده و فرد احساس آرامش می کند.

به خوبی یین و یانگ را بشناسید

همانطور که در کیهان همه چیز در تقابل یین و یانگ است، تمام حرکات تای چی نیز از تقابل یین و یانگ ناشی شده است. بدون یین و یانگ، فعال و غیر فعال، هیچ حرکتی وجود ندارد. تمرینات تای چی همان بسط کیهانی در میان حرکات است.

وضعیت آغازین وو چی در حالت ایستادن، ثابت که کاملاً متمرکز و متوازن است، نشان داده می شود. در تای چی ، یین و یانگ به صورت دو کلمه درک می شود. ذاتی (یانگ) و غیرذاتی (یین) و این چیزی است که جریان انرژی را بوجود می آورد.

ذاتی (یانگ) یک مفهوم نسبی است. به معنای فعال ترین عنصر در آن زمان است. مثلاً در مورد پا می توان گفت که مقداری و یا تمامی وزن بدن روی یک پا است. در مورد دست ها می توان گفت که یک دست جلو است و انرژی را یا از طریق یک ضربه و یا فشار خالی می کند. غیر ذاتی (یین) به پا و یا دست دیگر اطلاق می شود که نقش همراهی را در آن زمان دارد.

در مرود جلو رفتن و یا پائین آمدن، یانگ جلو رفتن است و یین عقب آمدن. در تنفس دم، یین و بازدم، یانگ است. بالا بردن دست ها یانگ و پایین آوردن آنها یین است.

وزن بدن به طور مستمر از یک پا به پای دیگر منتقل می شود. در هر زمان یک دست یا بازو نقش اصلی و دست دیگر نقش همراهی را دارد. همانند پاها، دست ها فعال و مداوم در حرکت است. آگاهی از ذاتی و غیرذاتی نقش مهمی در هنرهای رزمی دارد. وقتی بدن یاد گرفت که چگونه در جریان مدام خالی شدن و پر شدن باشد این اصول جزو زندگی اجتماعی، روابط شخص، کار و یا سیاست می گردد. وقتی کسی یاد گرفت چگونه با یین و یانگ کار کند در زندگی روزانه نیز خواهد دانست که چه زمان احتیاط کند و چه زمان فعال باشد.


[1]- Poeking Breath

[2]- Sealing the bottom

[3]- Kua

[4]- Kai Kua

[5]- Iatissimusdorsi mus.

[6]- Door of life

[7]- Embracing The tree

[8]- The poeking breath

[9]- Iron shirt in motion

[10]-Erchui Hsia

[11]- Ta chui

[12]- All – tendon control Points

[13]- Wu Wei

 


نویسنده: حامد کاتوزی

هرگونه کپی برداری بدون مجوز کتبی پیگرد قانونی دارد.

 

 

 

بالا